Voor de eerste keer was er een roei-editie van de Nacht van de Vluchteling. In de nacht van 20 op 21 juni deed een enthousiaste groep Jason-leden hieraan mee. Het doel? Zoveel mogelijk geld ophalen voor het goede doel door te wandelen én te roeien. Dit was tevens een officiële pilot voor de landelijke organisatie van de NvdV. We kijken terug op een onvergetelijke N8!
Een tikkeltje naïef Er waren vanuit Jason al flink wat aanmeldingen binnengekomen, maar ze kwamen er precies eentje tekort voor de bezetting van twee C-vieren. Toen er een oproepje werd geplaatst, dacht ik: weet je wat, ik doe mee! Misschien wel een tikkeltje naïef, want we praatten hier natuurlijk wel over een flinke nachtelijke uitdaging. Maar zo stonden we ineens wél met exact 8 roeiers aan de start met 24km wandelen en 22km roeien voor de boeg.
Bliksemshow bij Doornenburg We startten rond 23:30 uur in Nijmegen voor een wandeltocht van 26 kilometer. Onderweg door de weilanden kregen we een prachtige, maar ook spannende bliksemshow te zien, inclusief de nodige plensbuien. Rond 03:15 uur strandden we samen met honderden andere doorweekte deelnemers bij de tweede stop: Kasteel Doornenburg. Het was op dat moment volstrekt onduidelijk of de organisatie het evenement door zou laten gaan vanwege het noodweer.
Wij moesten door Een speciaal ‘opvaarteam’ had onze boten overdag – met temperaturen van dik boven de 30 graden, petje af! – al naar een krib langs de Rijn bij Angeren geroeid. Dus toen er na anderhalf uur wachten nog geen uitsluitsel was en het weer wat opklaarde, zijn we dapper verder gegaan. Terwijl we op de dijk liepen en de eerste streepjes zonsopkomst zagen, werd het hoge woord van de organisatie ons per auto gebracht: het evenement werd officieel geannuleerd vanwege aanhoudend onweer. Voor ons was er geen weg terug; de boten moesten en zouden veilig naar Jason. Mijn benen voelden aan als pap. Het oorspronkelijke plan was om ook nog 22 kilometer via Driel te roeien. Heel eerlijk? Dat had ik nooit gered!
Voetjes van de Rijn, naar het voetenbord Om 7:00 waren we bij de boten en het weer was helemaal opgeklaard. Daar stonden Cees, Martin en Frank ons al op te wachten, want we hadden natuurlijk ook frisse sturen nodig! Het was echt heerlijk om eerst even met de vermoeide voeten in de Rijn bij te komen en daarna de boot in te stappen. Roeien bij zonsopkomst na zo’n monstertocht is werkelijk magisch. We hebben de route ingekort tot de 7 kilometer rechtstreeks terug naar de club.
Warm onthaal Eenmaal terug bij Jason wachtte ons een fantastisch, warm onthaal in het clubhuis. Wat een nacht, wat een teamspirit en wat een topresultaat: we hebben met elkaar maar liefst 1.640 euro opgehaald voor het goede doel! Dit was echt teamwork, zowel op de benen als in de boot. Daarnaast vond de organisatie de pilot geslaagd, dus volgend jaar mogen we weer meedoen!
Ervaringsverslag ingestuurd door: Iris Hogervorst (in samenwerking met Gemini)