De jeugd van Jason is vaak succesvol. Dat is te danken aan de tomeloze inzet van de jeugdcoaches. Voor het eerst sinds een paar jaar zijn er weer junioren wedstrijdroeiers op nationaal niveau. RedaCie fietst op een ochtend in maart achter twee coaches aan. ‘Het is een hele zoektocht wat helpt.'

Welkom bij de Jasonjeugd

Twee jongeren staan klaar in de loods. Jeugdcoach Renate komt binnenrennen, ze heeft haar fietshelm nog op haar hoofd. ‘Jullie gaan in de Piet Stoon', zegt ze tegen een jongen, terwijl ze haar haren bevrijdt. Per jaar is Renate 700 uur voor Jason in touw en dat al 42 jaar. Daar komt veel improvisatie bij kijken, want ze is niet alleen afhankelijk van wie er komt opdagen, er zijn vaak ook grote verschillen in motivatie, doel en niveau. 

Als er uiteindelijk zeven jongeren op het vlot staan, maakt ze de definitieve indeling. Drie jongeren roeien voor het eerst samen in een boot. Lucia stuurt en coacht de jongens, terwijl Enni, hun instructeur, op het vlot blijft. Ruben en Mirte gaan alleen in een skiff en twee meisjes, Hanne en Jane, pakken een dubbeltwee. 

De start van de les kan een rommeltje lijken, maar Renate weet precies wat ze wil en met wie. Aan Enni en Danielle, de andere coach, verklaart ze haar keuzes. ‘Lucia gaat sturen’ zegt ze, ‘die heeft er veel gevoel voor. Tjalle moet leren sturen, maar die pikt het door te horen snel op.’ 

Vijf gele portofoons worden verdeeld. ‘Ben jij kanaal 6.6 of 6.5?’, vraagt Enni aan Lucia.   Er moet op deze zonnige zaterdagochtend vaart worden gemaakt. 'Kan de C2 weg’, maant Renate. Er staan roeiers te wachten. Lucia laat afzetten en de jongens roeien snel tubbend weg ‘Zoveel mogelijk zelf laten doen’, zegt Renate tegen Enni. 

Zelf kiezen

Als de andere vier ook in hun ranke gele en blauwe bootjes het water op zijn, pakken de coaches hun fiets en sjezen geroutineerd over het fietspad, de parkeerplaats op naar de achterkant van de haven om daar de  wedstrijdroeiers op te vangen en te souffleren vanaf de kant.

Renate, de fietshelm weer op, vliegt elektrisch vooruit. Danielle, op een gewone fiets, vertelt ondertussen over het jeugdroeien. Er zijn bij Jason op dit moment vijftien jongeren tussen 14 en 17 jaar actief. ‘De aanwas is eigenlijk te weinig voor een vereniging, maar het is net te doen met de huidige coaches.’ 

Vijf jongeren doen mee aan de nationale kampioenschappen voor junioren. Vier van hen gaan proberen zich te kwalificeren voor het NK klein en tien doen soms mee aan de competities tegen andere verenigingen. ‘Dat is een grote kloof’, verduidelijkt Danielle. Want wat simpel gezegd neerkomt op het verschil van een tot twee keer per week trainen of zes tot acht keer, is een wereld van verschil in inzet en motivatie. ‘De jongeren mogen zelf kiezen wat hun doel is, en aan welke klassen ze mee willen doen, maar als ze iets willen, dan moeten ze wel starten om punten te verzamelen en hoog te eindigen.’

Bootje voelen

Het nobele streven van Renate en Danielle is dat jongeren het roeien leuk gaan vinden en hierna ergens met studentenroeien mee gaan doen. Maar zelf vinden ze het begeleiden van wedstrijdroeiers het allerleukste.  Danielle: 'Ik vind dat op en neer kachelen in de haven niet zo uitdagend. Zeker niet als iemand maar één per maand komt. Dat vreet energie van ons als coaches.’ 

Daarom is het thema Frisse Start van deze nieuwsbrief een schot in de roos, want er zijn voor het eerst sinds jaren weer vijf jongeren die echt willen ‘racen’. In het weekend coachen Daniëlle, Renate, Enni en Ruud de wedstrijd- en competitie junioren. Renate coacht de jeugd op dinsdagavond en Daniëlle. Aangekomen bij de kademuur, gaat Danielle de twee skiffs achterna, en pakt Renate de dubbeltwee. In het fietsmandje van Renate babbelen de gele porto’s, en klinkt de stem van Danielle bezwerend: ‘Bootje voelen, rust pakken.’ 

Chillen in een tussenuur

In de diepte komt de dubbel met Hanne en Jane langs. ‘Meer van het water af’, spreekt Renate in de porto, ‘zodat je altijd kunt draaien en leert plaatsen.’  Deze instructie herhaalt ze een paar keer in andere bewoordingen maar zonder bevredigend resultaat. ‘We zijn hier nu drie maanden mee bezig,’ verzucht ze, ‘zo jammer, het is in hun eigen belang dat ze deze tips oppakken, want water pakken betekent onbalans in de boot.’ 

Ook al lijkt ze nu even negatief, dat is ze absoluut niet. Het zijn de puntjes op de i.  ‘Deze meiden hebben een enorme ontwikkeling doorgemaakt, ze hebben enorme stappen gezet, maar ze hebben zelf deze plannen gemaakt.’  

Vorig jaar voor de zomervakantie heeft ze een overleg belegd of de jongeren die toen aan de competitie meededen, meer uitdaging wilden. Ook de ouders waren daarbij. ‘Het is van belang dat ook de ouders erachter staan en weten wat het betekent om wedstrijd te roeien, waar je op moet letten, wat je moet doen en laten en ook wat het betekent voor de sociale contacten. Dat betekent bijvoorbeeld dat ze in een tussenuur niet gaan studeren, maar dat ze dan met klasgenoten zouden moeten gaan chillen.’ 

Renate: van amazone naar roeicoach

Renate is op haar achtste begonnen met paardrijden. Tijdens een weekend met de school in de Ardennen maakte ze kennis met wildwaterkano. Daarna besloten ze samen met een vriendin op het water te blijven. ‘Zij mocht kiezen: roeien of kanoën; het werd roeien.’ We schrijven 1984. Hoe heeft zij zich ontwikkeld als coach? ‘Door ervaring, maar ook door mee te fietsen met trainingen en talentcoaches. 'Het is een hele zoektocht wat helpt.’ 

Renate is onmisbaar voor Jason. Zelf nuanceert ze dit. ‘Drie jaar geleden was mijn arm verbrijzeld, 1.5 jaar geleden had ik een rugoperatie, toen moest de vereniging het wel oppikken.’ Maar het blijft haar passie. ‘Je maakt van 14 tot 18 een hele ontwikkeling met jongeren mee. Je ziet een mens groeien, dat is zo mooi om te zien.’ 

Zuurstof naar spieren

Renate staat erom bekend dat ze een heel uitgedacht plan heeft voor de opbouw van de trainingen van de wedstrijdroeiers. ‘In de zomer was het nog niet zo gestructureerd,  maar in september zijn de trainingen van twee, drie keer in de week naar vier vijf keer gegaan. In de winter hebben we eerst gewerkt aan het duurvermogen. Laag intensieve trainingen afgewisseld met één keer per week een intensieve. Hierdoor zorg je dat in beweging zuurstof naar de spieren wordt gebracht.’ Deze trainingen zijn in de boot, maar ook veel op de ergometer, en deze winter hebben de roeiers ook meegedaan met de zaaltraining. 

Het wedstrijdseizoen blijkt eenzelfde opbouw te vertonen. In het voorjaar komen eerst de klassieke langeafstandswedstrijden, de Head of the River Amstel en de Heineken Roeivierkamp, voorbij en en dan vanaf half april zijn er om het andere weekend wedstrijden van 2 kilometer. 

Vier junioren skiffeurs doen mee aan de kwalificatiewedstrijden voor junioren. De beste 24 mogen uiteindelijk deelnemen aan de nationale wedstrijden. Renate: ‘Zowel lichamelijk als mentaal is racen in een skiff zwaar. Voor je longen en je benen, je wordt erg moe. Daarnaast doe je mee om te winnen, maar zie je om je heen nog dertig andere meiden of jongens voorbij vliegen.’

De dubbeltwee doet mee met het Junioren Instroom Klassement (JIK). Dat is een serie voor junioren die in hun eerste jaar meedoen aan nationale wedstrijden(bij gebrek aan tegenstanders, gaat dit niet door, red). Het grote nadeel voor de huidige lichting is dat zij opnieuw moeten beginnen,  meent Renate. ‘Zij hebben de kunst niet kunnen afkijken van een vorige wedstrijdploegen.’

Bokkenpruik

Terug naar het vlot en geeft Hanne en Jane de opdracht om samen halve opzetjes te gaan doen. Zij bepalen samen wie er op slag gaat. ‘Jullie besluiten samen hoe jullie effectiever zijn als dubbel.’ Weer terug bij de kademuur ziet zij van opzetjes nog niks gebeuren. ‘Het zijn ook pubers’, analyseert ze, ‘en soms hebben ze de bokkenpruik op.’ Al hebben ze er niet al te veel reden toe, vindt Renate: ‘Sommige trainers onderbouwen amper, wij leggen altijd uit waarom we iets doen en willen verbeteren.’ 

Na het roeien op het terras moet er nog een nootje worden gekraakt over het meedoen aan de Heineken-race. Hanne en Jane zijn gevraagd om deel te nemen aan een acht, maar nu is er een bang voor het effect op haar tentamenweek. Iedereen denkt creatief mee over momenten van studeren op de dag van de wedstrijd. Renate neemt alvast een voorschot op haar rol: ‘Je moet je er mentaal op voorbereiden als ik zeg: nu ga je leren. Je zal me een zeikwijf vinden.’ 

Hanne en Jane hebben V18 2x Ej gewonnen 

Mirre en Douwe hebben Mix18 2x gewonnen

De dag erna op de skiffhead hebben Mirre in V16 1x en Douwe in M16 1x ook gewonnen